Formula 1
02 Tem
-
05 Tem
Etkinlik Bitti
09 Tem
-
12 Tem
FP1:
07 Saat
:
56 Dakika
:
08 Saniye
R
Macaristan GP
16 Tem
-
19 Tem
FP1:
7 gün
R
70. Yıl Dönümü GP
06 Ağu
-
09 Ağu
FP1:
28 gün
03 Eyl
-
06 Eyl
FP1:
56 gün
17 Eyl
-
20 Eyl
Canceled
08 Eki
-
11 Eki
Canceled
R
Birleşik Devletler GP
22 Eki
-
25 Eki
FP1:
105 gün
29 Eki
-
01 Kas
FP1:
112 gün
12 Kas
-
15 Kas
FP1:
126 gün
R
Abu Dhabi GP
26 Kas
-
29 Kas
FP1:
140 gün

Formula 1'in en başarılı motorunun son zaferi

paylaşım
yorumlar
Formula 1'in en başarılı motorunun son zaferi
Ekleyen:
Yardımcı Editör: Giorgi Piola
Çeviren: Abdullah Çelik
5 Haz 2020 11:08

Formula 1 tarihinin en başarılı motoru olarak kabul edilen Cosworth DFV, uzun süren başarılı döneminde son zaferini 1983'te bugün Michele Alboreto ile Detroit caddelerinde kazanmıştı.

Cosworth DFV, döneminin kıstas noktası kabul edilen motoruydu. 17 sene boyunca kullanılan bu motor, 12 pilotlar 10 takımlar şampiyonluğu kazandı.

1985'te turbo motor dönemine geçilmesiyle Cosworth DFV F1'e veda etti ancak veda etmeden önce toplam 155 zaferi hanesine yazdırmayı başardı. Bunlardan sonuncusu Detroit'te Tyrrell ile kazanıldı. 

Cosworth DFV ilk olarak Colin Chapman'ın yaptığı anlaşma sayesinde Team Lotus'a "fabrika takımı motoru" statüsünde F1'e girdi. Her iki taraf, 1966'dan itibaren devreye giren ve daha büyük kapasiteli motorlara izin veren yeni kurallardan maksimumu almak istiyordu.

Motor, Mike Costin ve Keith Duckworth'ün sahip olduğu şirket tarafından Ford adına hazırlandı. Onlar Ford'a alt kategorilerde de motor üretiyorlardı.

Cosworth tarafından iki senelik gelişim sonucunda hazırlanan DFV, Lotus 49'a tam uyumlu olacak şekilde tasarlandı ve ilk yarışına 1967 Zandvoort'ta çıktı.

Lotus ve Ford hemen inanılmaz başarılar elde etmeyi başardılar. Motor piste çıkar çıkmaz kendisini gösterdi.

Graham Hill pist rekoruyla pole pozisyonunu aldı. Hill'in derecesi daha önceki derecelerden 6 sn daha hızlıydı.

Hill daha önce bu motorla tüm testleri yapan isimken takım arkadaşı Jim Clark ilk defa Hollanda GP'de motoru kullanmaya başladı.

Ancak kader devreye girdi ve Hill, yarışın daha başlarında liderken motor sorunuyla yarışa veda etti. Yarışa 8. sıradan başlayan Clark ise 27 sn farkla kazanmayı başardı.

1967'de Denny Hulme Repco V8 motorlu Brabham ile şampiyon olsa da, Cosworth DFV dikkat çekmeyi başardı. Bunun üzerine Ford, motorunu sadece Team Lotus'a vermek yerine isteyen tüm takımların kullanımına açtı.

Cosworth DFV, kendisinden önce Cooper Climax'in olduğu gibi sadece sağlam, hafif ve güçlü değik, aynı zamanda müşteriler için uyguna alınabilen bir motordu.

Bu özellikler, motorun başarısında etkili oldu. Daha az bütçeye sahip küçük takımlar, Cosworth DFV sayesinde büyük takımlarla mücadele edebiliyorlardı.

DFV motorunun küçük boyutları, özellikle zemin etkili dönemde kullanan takımlara büyük avantaj sağladı. DFV motorlu takımlar, düz 12 motorlu takımlara göre aracın altında daha büyük Venturi kanalları açabiliyorlardı. Bu, aracın zemin etkisini daha verimli kullanmasını sağlıyordu.

Turbo motorlar büyük önem kazanmaya başlarken tam tersi şekilde zemin etkisinin gücü zayıfladı. Böylece DFV motorunun ağırlık avantajı da ortadan kalkmıştı.

Bazı küçük takımlar, yeterli fona sahip olamadıkları için turbo motorlara geçiş yapamadı dolayısıyla DFV kullanmaya devam etmek zorunda kaldılar.

Tyrrell, DFV'nin son kalelerinden birisiydi. Takım turbo motorlara geçmesi gerektiğinin farkındaydı ancak bunu yapabilecek bütçeye sahip olmadığı için DFV ile devam etti.

Tyrrell, 1983 Detroit yarışında Michele Alboreto ile DFV'ye son yarış zaferini kazandırmakla kalmadı, aynı zamanda üreticinin farklı motorlarını kullanan son takım oldu. Martin Brundle 1985 Avusturya GP'de 012 içerisinde Cosworth DFY motorunu kullandı ancak takım sonunda Renault'nun turbo motoruna geçme kararı aldı.

Slider
Liste

Graham Hill, Lotus 49 Ford

Graham Hill, Lotus 49 Ford
1/17

Fotoğraf: LAT Images

Graham Hill, Lotus 49B-Ford, leads Chris Amon, Ferrari 312

Graham Hill, Lotus 49B-Ford, leads Chris Amon, Ferrari 312
2/17

Fotoğraf: LAT Images

John Miles, Lotus 63-Ford

John Miles, Lotus 63-Ford
3/17

Fotoğraf: LAT Images

Lotus 72C 1970 detailed overview

Lotus 72C 1970 detailed overview
4/17

Fotoğraf: Giorgi Piola

Jackie Stewart, Tyrrell 001-Ford, in the pits

Jackie Stewart, Tyrrell 001-Ford, in the pits
5/17

Fotoğraf: LAT Images

Carlos Pace, Frank Williams March 711, gives a lift to Ronnie Peterson, March Ford

Carlos Pace, Frank Williams March 711, gives a lift to Ronnie Peterson, March Ford
6/17

Fotoğraf: David Phipps

Andrea de Adamich and John Surtees, Surtees TS9B and Rob Walker

Andrea de Adamich and John Surtees, Surtees TS9B and Rob Walker
7/17

Fotoğraf: Sutton Images

Chris Amon, Tyrrell 005 Ford

Chris Amon, Tyrrell 005 Ford
8/17

Fotoğraf: Sutton Images

Vittorio Brambilla, March 741 Ford, in the pits

Vittorio Brambilla, March 741 Ford, in the pits
9/17

Fotoğraf: David Phipps

Ronnie Peterson, Lotus 72E

Ronnie Peterson, Lotus 72E
10/17

Fotoğraf: LAT Images

Henri Pescarolo, Surtees TS19 Ford

Henri Pescarolo, Surtees TS19 Ford
11/17

Fotoğraf: Rainer W. Schlegelmilch

Clay Regazzoni, Ensign N177 Ford

Clay Regazzoni, Ensign N177 Ford
12/17

Fotoğraf: LAT Images

Vittorio Brambilla, Surtees TS20 Ford

Vittorio Brambilla, Surtees TS20 Ford
13/17

Fotoğraf: Ercole Colombo

Patrick Tambay, McLaren M29 Ford

Patrick Tambay, McLaren M29 Ford
14/17

Fotoğraf: LAT Images

Jean-Pierre Jarier, Tyrrell 010 Ford

Jean-Pierre Jarier, Tyrrell 010 Ford
15/17

Fotoğraf: Rainer W. Schlegelmilch

Niki Lauda, McLaren MP4-1B Ford

Niki Lauda, McLaren MP4-1B Ford
16/17

Fotoğraf: LAT Images

Nigel Mansell, Lotus 92

Nigel Mansell, Lotus 92
17/17

Fotoğraf: Sutton Images

Sonraki haber
Ferrari, SF71H ile yapacağı özel testi Fiorano'da gerçekleştirecek

Önceki haber

Ferrari, SF71H ile yapacağı özel testi Fiorano'da gerçekleştirecek

Sonraki haber

Marko: "Vettel, takım şampiyon olabilecek seviyede olmadığı için Ferrari'den ayrıldı"

Marko: "Vettel, takım şampiyon olabilecek seviyede olmadığı için Ferrari'den ayrıldı"
Yorumları görüntüle

Bu Haber Hakkında

Seri Formula 1
Editör Matt Somerfield